لرستان: ديار من

بگذار زمان بگذردبگذار ز جام زهرآگین مصلحت بنوشد بگذار برسد آن لحظه دیدار حقیقت عریان شود هر آنچه که خواهی گریان شود دیدة تنهایی وه! چه تلخ و شیرین لحظه ای ست هر آن لحظه که شوق دیداری باشد به کوی او می رویم، همان لحظه، لحظه آخر باشد چه سنگین خواهد بود لحظه ای که دم مسیحایی نباشد گفتا خموش و لب مگُشا...

خاکی که مرا دوباره به خود کشاند در او می آرامم تا سالیان سال و تا رنج هایی که از زمانه کشیده ام همه و همه در پس این خاک مهربانی نهفته بگذارم و آنگاه لحظه ای دیگر دلشاد از جور زمانه غزل بدرود را بسرایم 25 بهمن 1394 تهران...

من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم تو به یک جرعه دیگر ببری از دستم هر چه کوته نظرانند بر ایشان پیمای که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم به حق مهر و وفایی که میان من و توست که نه مهر از تو بریدم نه به کس پیوستم پیش از آب و گل من در دل من مهر تو بود با خود آوردم از آن جا نه به خود بربستم من غلام توام از روی حقیقت لیکن با وجودت نتوان گفت که من خود هستم دایما عادت من گوشه نشستن بودی تا تو برخاستهای از طلبت ننشستم تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم سعدیا با تو نگفتم که مرو در پی دل نروم باز گر این بار که رفتم ج...

الطاف خداوند در حق بندهxadاش بیxad شمار است و هیچ گاه قابل احصا نیست. درست زمانی که نهایت قطع امید بوده و انتظاری نداری، به کمکت میxad آید و درهای بسته xadای را به رویت باز میxad کند، که برایش تصوری در ذهن متصور نبوده است. در این لحظه که بر قلمم میxad فشارم تا لختی او را بدوانم، سخت شاکر خداوندم؛ امید داشتم این لحظات را که در دلم احساس وجد میxad شود او را تقسیم بنمایم، اما صد حیف که نشد و باز سر آستان تحمل را به دامن صبر میxadکشانم. آدمی هر لحظهxad ای که برایش پیش میxad آید و چون دمی میxad گذرد، تاریخی میxadشود. در این لحظه که هستیم چند لحظه دیگر او را خاطرهxadای میxad دانیم. ...